เมื่อแสงแดด แผดทอ ก่อเพลิงกล้า

เมื่อฟากฟ้า ส่องสว่าง แสงไสว

แต่แสงหนึ่ง ไม่อาจส่อง ถึงในใจ

เหตุเพราะด้วย ควันไฟ  คอยไขว้บัง

 

      มีเพียงเสียง เพียงเสียงหนึ่ง ที่ดังก้อง

มันคือเสียง เรียกร้อง ของความหลัง

ครั้งเงี่ยหู สู่สัมผัส เพื่อลองฟัง

เสียงอันดัง ดูเงียบงัน ในทันใด

 

      ไม่มีใคร ไม่มีใคร ที่คอยเพรียก

ไม่เคยเรียก ไม่เคยเรียก หาไฉน?

อาจจะมี รึไม่มี? ไม่มีใคร

ไม่อาจคิด ฝันใฝ่ ให้ใครมอง

 

     เสียงแห่งความ เงียบงัน คืออดีต

สังคีตหนึ่ง สังคีตเดียว มิมีสอง

แสงแห่งความ สุกใส จับใจจอง

แต่เมื่อลอง ล่วงล้ำ  กลับเลือนคลาย

 

     เสียงบรรเลง แสงละเลง เพลงความเหงา

สั่งตัวเรา เริงเสียงร้อง ไร้ความหมาย

ดั่งกระจก ส่องสะท้อน ความเดียวดาย

ดั่งความตาย หลอมละลาย ในความเป็น..

 

-----------------------------------------------------------------

ปล. สถานะ : เพราะเบื่อ ถึงเพ้อ..เพราะเพ้อ ถึงเบื่อ...(เอ๊ะ ยังไง)

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

ว้าว เขียนกลอนด้วยbig smile
ดั่งความตาย หลอมละลาย ในความเป็น..

ชอบอันนี้อ่ะ

#2 By ทราย_โทรุ on 2009-10-26 06:33

sad smile

กลับมา~~~

#3 By [Zol~o!!]The-Flame> on 2009-10-26 11:38

แต่งกลอนเก่งอะ

#4 By Crazy-Reborn [PLoYvY] on 2009-10-26 16:32

=[]="

สุดยอด..........................

(ว่าแต่เหงาอะไรกันค่า...)

#5 By Leveret J.V. Cross on 2009-10-26 20:26

ชอบท่อนสุดท้ายค่ะ โดนจังๆbig smile

#6 By Icys :: ตีเจตนา on 2009-10-26 23:38