AY-jin : [ Anno Yore of AY-jintryku ]

หายไปหลายวัน วันนี้โผล่ตัวอักษรมาอัพให้เห็นแล้วนะฮะ

ขอบอกก่อนว่าตอนนี้เลิกอัพทุกวันตามกิจกรรม June Write แล้ว

เพราะว่าไม่ไหวจริงๆ= =" กลับถึงบ้านก็ สามสี่ทุ่ม แล้ว กว่าจะทำงานเสร็จ กว่าจะได้อัพก็สลบก่อนทุกที

 (ชนิดที่ว่าเห็นเตียง วูบ..  อ๊ะ! เช้าแล้ว เกิดติดกันมาสองวันแล้วฮะ)

 ว่ากันทีละเรื่องเลยละกัน เรื่องที่เกิดขึ้นช่วงสัปดาห์นี้

--------------------------------------------------------------------------------

เริ่มต้นการร่ายกลอนยาว....

     ตั้งแต่เยือน ย่างเข้า จุฬาฯมา

สู่คณะ แสนฮา สุขสันต์

เข้าห้องเชียร์ สันโต้ อยู่ทุกวัน

โดนว้ากลั่น สนั่นไหว ไอสวอร์ (I swore=สาบานจริงจริ๊งง)

     แปดโมงเช้า ตื่นหน้าเมา มาเข้าห้อง

รีบรี่จอง เข้าที่ ให้ทันหนอ

สี่โมงเย็น ออกจากห้อง อย่ารีรอ

ติด'ดุมบน หยุดจ้อ ยืนตัวตรง

        เสียงฝีเท้า กึกกัก ก้องดังลั่น (เสียงส้นพี่ว๊ากเดินแถว 55+)

เสียงตะโกน กึกก้อง ไม่มีหลง

เสียงเงียบงัน งอกเงย ดูงงๆ

เสียงว๊ากดัง ดั่งเข้าทรง ตรงเวที (มีระบบเซอร์ราวด์ เสียงดังได้รอบตัวด้วยนะ)

      ยืนหน้าตรง เท้าชิด ติดระนาบ

หยุดขยับ หยุดคุย อย่าคิดหนี

ร้องเพลงดัง เต้นแรงเป็น ประเพณี

ทุกตำหนิ ด่าทุกที ไม่รีรอ

       ใครใคร่ออก ใครใคร่เข้า จงหยุดคิด

จงสะดุด พินิจ สักหน่อยหนอ

ท่านออกไป ต้องรายงาน ยังไม่พอ

ต้องหยุดขอ อนุญาต บอกสกุล

        เมื่อเวลา ผ่านไป ชั่วโมงเศษ

ถึงเวลา ขึ้นห้องเชียร์ จากใต้ถุน

แถวอย่าขาด วิ่งขึ้นไป จนตัวพรุน

หายใจหอบ ว้าวุ่น สู่ห้องเชียร์

       ก่อนจะนั่ง ให้แน่วแน่ ว่าครบคน

นั่งเรียงราย หน้าหม่น อย่างอ่อนเปลี้ย

นั่งร้องเพลง เซ็งละเมอ อย่างเพลียๆ

ใคร แm่ง เsี่ย เผลอหลับ จะโดนดี

      หลังฟังคำ เตือนบ่น และคำด่า (อ่า แค่คำเตือน กับคำตำหนิสอนนะฮะ แต่มันไม่ลงสัมผัส)

หกโมงเข็ม ยาวเลขห้า เริ่มคิดหนี

สองชั่วโมง มันดูยาว ราวเป็นปี

เปิดประตู เร็วรี่ วิ่งลงไป

       เหยียบใต้ถุน ทั้งรุ่น หยุดชะงัก

คิดว่าจบ ยอมสยบ เป็นไฉน?

พี่ยืนรอ สักครึ่งร้อย เพื่ออะไร?

"เล่นเกมไง" น้องๆ เข้ามาเลย

      โอพระเจ้า เหนื่อยจริง ไม่คิดจบ

แต่ตัวเรา เกือบสลบ หลบระเหย

อยากเอา ปาปริก้า มาสังเวย

แฮร์รี่เอ๋ย ช่วยเอาข้า กลับบ้านที

       เล่นเกมเสร็จ รุ่นพี่ ให้สมุด

จงจดชื่อ จุดจุดจุด ทุกหมวยตี๋

เพื่อน,รุ่นพี่ เอามาสิบ ท่าจะดี

 อินเตอร์นี้ เอาเพียงห้า ก็เพียงพอ

       สุดท้ายกว่า จะเสร็จ ก็เกือบเช้า

เอ้ย!ไม่ใช่ เราเวิ่นเว้อ ไปแล้วหนอ

กลับถึงบ้าน สามสี่ทุ่ม พอดีจอ

เห็นเตียงก็ หลับสลบ ลงจริงๆ

       ตื่นขึ้นมา ทุกเช้า ก็หัวยุ่ง

เพราะงานกิจ จะ-กรรม ดังผีสิง

มีการบ้าน พอตื่นเต้น เป็นระวิง

อยากจะชิ่ง แต่จะซิ่ง ยังไงดี

     วันศุกร์ก่อน นั่นคือ วันเฉลย

พี่รหัส ปีสอง ของรุ่นนี้

จงปั่นของ จงเซ็นชื่อ มาพอดี

แปดสิบเก้า เล่าปี่ - -"ปั่นไม่ทัน

(ต้องทำของให้รุ่นพี่ชิ้นหนึ่ง โดยให้รุ่นพี่ปีสองเซ็นชื่อ และคุย ให้ครบ 89คนฮะ)

      ก็จะดี อยู่อย่าง พองานจบ

พี่พกงบ เลี้ยงติ่มซำ หฤหรรย์

โอ หนมจีบ รสจัด อัศจรรย์

ซาลาเปา มั๊นส์มันส์ อร่อยจัง

     เสาร์อาทิตย์ อย่าคิด นะว่าว่าง

จงคิดท่า เต้นรุ่นมา ให้ดูขลัง

คิดยังไง ให้มัน ดูอลัง

หากว่าซ้ำ จะพังแ้พ้ แย่จริงๆ

      สองวันนั้น  ก็เลยมา อังคารcome

เตรียมสันโต้ กับศิล'กรรม สุดสวิง(เสียงจัตวา)

เตรียมหน้ากาก เตรียมเสียง เตรียมสวิง(เสียงสามัญ)

แล้วออกวิ่ง ซิ่งร้องเพลง ไปตามทาง

     ถึงศิล'กรรม ก็สลับ สู้กันโต้

เท่าที่ดู คงมีเรื่อง ต้องสะสาง

ศิล'กรรมเล่น ละครเด่น ไม่มีจาง

ฝ่ายเราดู ท่าลาง จะไม่ดี

     เท่าที่เห็น คร่าวๆ ก็สุดๆ

คนเบื้องหน้า สู้หลุด ไม่คิดหนี

แต่ไม่รู้ มีใคร ที่ไม่พลี

จบพิธี กลับรี่เข้า สู่ถิ่นเรา

      บรรยากาศ ใต้ถุน ดูมาคุ 

ทำไงดี ดุ..ดุ ดูหงอยเหงา

พี่เค้าบอก ยังไม่ดี นะพวกเรา

เพียงสั้นๆ แต่ก็เศร้า ทั้งหมู่ชน

     เพื่อนเรายืน ณ ที่นั้น สิ้นสนิท

สิ้นดวงจิต ด้วยระยะ ที่เผาขน

หมดแรงล้ม ลงไป เพราะเป็นลม

เสียงระงม ฮือฮือ สนั่นดัง

     เพื่อนคนหนึ่ง ไมเกรนขึ้น อีกคนชัก

กระดูกหัก เ่อ่อไม่ใ่ช่ แค่ปวดหลัง (เพื่อนคนหนึ่งเป็นโรคประจำตัวฮะ)

มีเพียงเพื่อน ผู้นำ เรียกพลัง

คืนกำลัง จิตใจ ให้ทุกคน

     ยังไม่จบ เรื่องนี้ ยังมีต่อ

ยังไ่ม่จบ แต่เรื่องนี้ ใครจะสน?

แต่สุดท้าย จะมีใคร ผู้คอยทน?

อ่านจนจบ ไม่หลุดหล่น แม้เพียงคำ?

------------------------------------------------------------------------------

ปล.สาบานได้ว่าตอนเริ่มเขียนไม่คิดจะให้มันเป็นกลอน...

 สรุป

1. ทุกวัน = ห้องเชียร์ 

 (เห็นอัพแบบนี้ คงรู้แล้วสินะว่าโดด...มา)

2. ล๊อกเกอร์ -  เพิ่งเช่าล๊อกเกอร์ตรงตึกโรงอาหาร(ระหว่างนิติกับนิเทศฯไป) ชอบมากกก

(ความจริงที่คณะก็มีล๊อกเกอร์แหละ แต่เราแพ้สนิมตรงตู้= =")

 
3. ตึกเรียน - จรลีร่อนเร่ตั้งแต่ เศรฐศาสตร์ วิทยาศาสตร์ ตึกเปรม นิติ ครุ และ อักษร แต่ไม่มีเรียนที่ตึกคณะตัวเอง 55+ (เรียกเป็นชื่อคณะบางอันให้ไม่งง)

 ------------------------------------------------------------------------------

ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์เอนทรี่ที่แล้วทุกท่านนะฮะ :3

 ตอบปิ่นนิดนึง

กรอบ คือ คำขยายสภาพของสิ่งของ ซึ่งส่วนมากใช้กับอาหาร เช่น มันฝรั่งทอดกรอบ กรอบๆแกรบๆ เป็นต้น(ไม้)
เอิ่มมม... ขอโต้ด มุขแป้กกก
นึกถึงตอนเรียนปรัชญาเลยแฮะ ไอคำถามประเภทนี้
เดอะ แม็ททริกซ์ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ (สลบตายคาสมุดสอบบบ )
หลุดนอกกรอบเพื่อไปอยู่ในพื้นที่ของอีกกรอบหนึ่งที่คลอบคลุมกรอบนั้นไว้
แต่สุดท้ายก็ไม่มีสิ่งใดที่มีตัวตนเลย เหลือเพียงแต่จิต
(อ่าว ตัดจบแบบคุณดังตฤณซะงั้น)
อย่าคิดมากนะ ไอจินท์จัง ทำใจดีๆไว้

 #6 By Runrunpyon on 2009-06-10 16:58

..อ่านดูอีกที คิดเหมือนกันเลยแฮะ > < 55+

เพิ่งเรียนปรัชญามาน่ะ มันเลยออกเพ้อๆเป็นภาษาปรัชญาไป

----------------------------------------------------------------------------------------------

เอ้า! เฟดดดดดดฮะ!!! (วูบ วาร์ป)