.: เรา.. "งง!" ตัวเอง.. :.

posted on 01 Nov 2008 18:56 by jintryku in Normal-life

NOTICE : ขออภัยทุกท่านที่หลงเข้ามา และขออภัยที่ Entry นี้จะขออัพเลวฮะ..

 

เรื่องที่หนึ่ง : เรื่องเลือกเรียนนี่แหละ...

 

เรื่องมีอยู่ว่าเมื่อวันก่อนเพิ่งเปิดเรียน..

ครูแนะแนวบอกให้ทุกคนในห้องเขียนอันดับคณะที่ตัวเองเลือกลงในกระดาษที่แจก

 

เราตั้งท่าจะเขียน .. และพบว่า

" เราไม่รู้ว่าจะเขียนอะไรลงไปกันแน่!! "

 

. . . . มาคิดดูจริงๆแล้ว

.. เราก็ยังไม่แน่ใจว่าจะเข้าอะไร

. . . . มาคิดดูจริงๆแล้ว

.. สิ่งที่เราอยากทำ .. เราอยากทำจริงๆเหรอ? หรือว่าเพราะอย่างอื่น..

. . . . มาิคิดดูจริงๆแล้ว

.. เราฟังเสียง"คนอื่น" รอบตัวมากเกินไปรึเปล่า เราเชื่อตามความนิยมมากเกินไปรึเปล่า?..

. . . . มาคิดดูจริงๆแล้ว...

.. แล้ว "ความคิดของเรา" มันจะถูกที่สุดจริงเหรอ ถ้าเรายังเชื่อตัวเองอยู่???

 

 บอกตรงๆ ว่า"งง" กับตัวเอง และ "เฟล"อย่างไร้สาเหตุ

 


ตอนนี้จะตัดสินอะไรสักอย่างรู้สึกว่ามันยากมากมาย ทั้งๆที่มันคงเป็นแค่เรื่องที่น่าจะจบง่ายๆแท้ๆ

เราชอบอะไร . . . เรารู้

แต่สิ่งที่เราชอบนั้น. . มันดีจริงเหรอ?

ไม่มีใครให้คำตอบเราได้...  มีแค่คำแนะนำ ที่ทำให้ตัวเองงง..

 

อะไรที่เคยคิดว่ามั่นใจ ... มันก็ไม่ใช่

อะไรที่เคยคิดว่าแน่ๆ .. มันก็ไม่ชัวร์

. . เกลียดความรู้สึกแบบนี้จริงๆ

 

. . . บางทีก็รู้สึกว่าตัวเองเอาแน่เอานอนอะไรไม่ได้. . .

. . บางทีก็รู้สึกว่าตัวเองไร้สาระ ในสายตาคนอื่น. . . .

 . . บางทีก็รู้สึกเหมือนว่าตัวเองหาเหตุผลมาหลอกตัวเองไปวันๆ. .

 

มีคนๆหนึ่งบอกเราว่า

"ในสายตาของเด็กน่ะ ยังมองอะไรไม่กว้างดีพอหรอก
ที่หนูคิดว่าถูกในตอนนี้ พอเป็นผู้ใหญ่อาจจะนึกเสียใจก็ได้.."

... ใช่ เหตุผลของเราอาจจะยังคิดอะไรแบบเด็กๆ ด้วยวัยตอนนี้

แต่เราก็ไม่อยากตัดสินใจอะไรด้วยคำชี้นำของคนอื่นไปตลอด

สิ่งที่ "เขา" คิดว่าดีที่สุด  มันจะดีที่สุดสำหรับเราจริงๆเหรอ??

 

. . ไม่อยากขัดใคร ไม่อยากทำให้คนที่ตั้งความหวังเสียใจ

แต่ก็ไม่อยากตัดสินใจอะไรที่ขัดกับตัวเอง. . .

 

แต่ถ้าเราตัดสินใจเลือกตรงกลาง ระหว่างสิ่งนั้นกับสิ่งนี้

.. มันก็จะกลายเป็นสองจิตสองใจ ตัดสินใจมันพลาดไปหมดก็ได้..

 

บอกตรงๆว่าสับสน. . .

 

เอาเข้าจริงๆ...

"เรายังไม่รู้จักตัวเองดีพอด้วยซ้ำ. . ."

-----------------------------------------------------------------------

 

เรื่องที่สอง ... ไม่มีตัวตน..

 

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เราเก็บไปคิดสักพักหนึ่งแล้ว..

. .  ปกติเวลาอยู่ที่โรงเีรียน เราไม่ค่อยจะคุยกับใคร ยกเว้นเพื่อนสนิท 

ถ้าอยู่ในห้องก็จะเฉยๆ .. ไม่ใช่เพราะไม่อยากคุย แต่ไม่รู้จะคุยเรื่องอะไรด้วย

 ก็จะพูดได้แต่เรื่องๆเรื่อยๆ ไม่กี่ประโยค  ความชอบอะไรไม่เหมือนกัน

ละคร ทีวี ดารา ? เราก็ไม่สนใจเท่าไหร่ เลยไม่ค่อยได้ยุ่งกับคนอื่น

 

แต่จนกระทั้งเทอมที่แล้ว มีเพื่อนคนหนึ่งมาบอกเราว่า

 

มีหลายคนไม่ชอบถึงขั้นเกลียดเรา.. เพราะนิสัยแย่ๆของเรา

เราก็ยังสงสัยว่าทำไมเราแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ

จะมีคนไม่ชอบบ้างก็ไม่แปลกใจอะไร แต่ก็งง.. เพราะปกติเรารู้สึกว่าตัวเองไม่ได้ยุ่งกับคนอื่นอยู่แล้ว

 

เขาบอกเราว่า นิสัยเสียของเรา

คือการ ยุ่งเรื่องคนอื่น

เวลาใครทำอะไร ก็มอง เวลาใครคุยอะไรก็เข้าไปแทรก...

เฮ้ย.... ขอบอกตรงๆ เราว่าเราไม่เคยทำอะไรจนเกินเลยนะ

 

เวลามอง เราก็มองแค่ห่างๆอยากรู้ว่าทำอะไรอยู่

เวลาคุย เราก็บังเอิญอยู่ใกล้ๆแล้วได้ยิน

คือ.. ถ้าไม่ให้เรามอง ไม่ให้เราคุย .. ให้เราไม่มีตัวตนไปเลยดีกว่ามั๊ย???

 

แล้วจากนั้น เราก็แทบไม่ได้คุยกับเพื่อนคนนี้อีก

ไม่ได้โกรธ ไม่ได้เคือง เพราะรู้ว่าเขาหวังดี

แต่มันพูดไม่ออก....

 

ตอนนี้ที่อยู่ในห้อง หลายๆครั้งก็รู้สึกอึดอัดจริงๆ เหมือนกับเป็นคำที่ว่า...

. . . ไม่ให้เรามีตัวตนไปเลยดีกว่าไหม. . .

 

เครียดเป็นบางช่วงนะ แต่พออยู่นอกห้อง พออยู่กับเพื่อนสนิท มันก็สบายใจ แล้วก็ลืมๆเรื่องนี้ไป

 ----------------------------------------------------------------------

 

เรื่องที่สาม : ..เลียนแบบ ...เหรอ?

 

อันนี้ก็เป็นสิ่งที่เกิดต่อเนื่องจากเรื่องที่แล้ว

ที่เรามีนิสัยชอบมองคนอื่น ก็มีนิสัยเสียอีกอย่างคือ ทำตาม และเลียนแบบ...

 

 ขอไม่แก้ตัวอะไรทั้งสิ้นว่า "เลียนแบบ" จริงๆ

แต่มันหนักหนาถึงขนาดนั้นเลยเหรอ??

 

เวลาเห็นเพื่อนข้างๆอ่านวิชาอะไร แล้วหยิบมาอ่านตาม

เวลาเห็นเค้าเขียนข้อความเลคเชอร์ในวิชา เราก็ขอดู

แต่ก็แค่อยากเช็คให้ชัวร์ เพราะว่าเราเรียนไม่เก่ง จดอะไรตามไม่ค่อยทัน

แล้วบางทีมันหลายครั้งมาก เลยไม่ได้เอ่ยปากขอเพราะกลัวจะกวน แค่เหลือบตาไปมองเฉยๆ

 

อันนี้รู้ว่าผิดจริง..

มันเลยเป็นนิสัยเสียติดตัว คล้ายๆ่ว่าเป็นสัญชาติญาณไปแล้วว่า

...เวลาใครทำอะไรอยู่ข้างๆก็จะเผลอทำเลียนแบบไปโดยไม่รู้ตัว...

 

ยังไงถ้าใครที่เราเคยทำให้อารมณ์เสียเรื่องนี้ ก็ขอโทษมากๆด้วย

 

---------------------------------------------------------------------------

 

เรื่องสุดท้ายแล้วล่ะ .. งง..

 

รู้สึกรำคาญตัวเอง ที่เวลาตัดสินใจอะไรชอบเอาความรู้สึกส่วนตัวมาเกี่ยว

 

อะไรที่ไม่สำคัญ รู้ว่าไม่สำคัญ แต่ความรู้สึกมันก็ยังบอกว่าเสียดาย

 

อยากมีเหตุผลตลอดนะ .. แต่ก็อยากทำอะไรตามใจให้ได้สบายใจขึ้นมาบ้าง..

--------------------------------------------------------------------------

 

ถึงตรงนี้.. ถ้าใครยังอ่านอยู่ ก็ขอขอบคุณมากๆฮะ ที่มารับฟังคำบ่นของเรา

 "นี่ไม่ใช่จดหมายลาตาย แค่อยากระบายให้ใครสักคนฟัง"

 

---------------------------------------------------------------------------------

 

 ปล. ช่วงนี้มีแต่สอบ.. สอบ ..กับสอบ.... อย่างไร้จุดมุ่งหมาย

Comment

Comment:

Tweet

โอ้ววว... ชอบสไตล์การบ่นของจินท์ซังมากเลยอ่ะ
เหมือนเนื้อเพลงแปลเลย กรี๊ดๆๆ cry
ชอบมั่กๆ อ่านทุกบรรทัดดดด

อืมมม... เมื่อปีที่แล้วเราก็โคตรเครียดประมาณนี้เลยแหละ
แต่ปัญหาออกคนละแนวกันน่ะ
แต่อย่างเรื่องที่ไม่คุยกับบางคนเพราะไม่รู้จะคุยอะไรด้วยก็มีนะ
เพื่อนสนิทเราเค้าก็ไม่ได้บ้าการ์ตูนเหมือนกัน
เราอึดอัดใจมากไม่มีใครคุยเรื่องที่บ้าเหมือนกันได้ ฮื้อๆ
เลยแก้ปัญหาโดยการแพร่เชื้อให้มันซะเลย อิอิ

เรื่องเลือกเรียนน่ะ ไม่ต้องเครียดมากนะ
ค่อยๆคิด ยังพอมีเวลาอย่างน้อยสองเดือนใช่ม้า?
ขอโทษด้วยที่อาจจะเป็นคำแนะนำที่ช่วยไรไม่ได้เลย (แง้)
แต่ในฐานะของคนที่เคยผ่านประสบการณ์ช่วงนี้มา
ก็เลยรู้สึกเป็นห่วงน่ะ แหะ surprised smile

ส่วนเรื่องไม่มีตัวตนน่ะ
อย่าไปใส่ใจกับความรู้สึกของคนอื่นมาก
อย่าให้ความรู้สึกของเค้ามาเบียดพื้นที่ของเรา
ไม่งั้นเราก็จะต้องตกอยู่ใต้พลังอำนาจแบบนั้นอ่ะ
ในกรณีนี้ให้เอาพลัง อลิซทำให้ไร้ผล ของมิคังมาใช้ซะ

เวลาที่รู้สึกไม่ดีก็ลองเงยหน้ามองฟ้านะ มันสวยมากเลยจริงๆ
(ชอบมองนานๆจนคนเดินผ่านหาว่าอีนี่มันบ้า)sad smile
ก็เห็นด้วยกับ Aisa นะ เรื่องเรียนจากมุมมองในระดับวัยกลางคนอย่างพี่นะ

ตอนนี้สิ่งที่ทำให้พี่เสียใจที่สุดคือพี่ไม่ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองอยากทำในอดีต ครู(อาจารย์ในมหาลัยน่ะพี่เรียกครูเพราะแกสอนพี่เยอะมาก) คนหนึ่งบอกพี่ว่า มีอะไรหลายสิ่งหลายอย่างบนโลกนี้ที่เราสามารถทำได้ แต่เราไม่จำเป็นที่จะต้องทำทุกอย่างได้หรอก เอาเข้าจริงๆ จะมีอยู่ไม่กี่อย่างที่เราอยากทำมากๆ และจะมีอยู่อย่างหนึ่งที่เราอยากทำก่อนอย่างอื่น ทำมัน ส่วนอันอื่นไว้ค่อยทำก็ยังได้ เราน่ะสามารถทำทุกอย่างบนโลกนี้ได้ เพียงแต่เราไม่สามารถทำมันได้หมดในคราวเดียวกัน

การตัดสินใจพลาด อาจทำให้เราไปได้ช้ากว่าคนอื่น แต่ไม่ใด้หมายความว่าเราจะล้มเหลวนะ พี่ว่าที่คิดก่อนตัดสินใจน่ะถูกแล้วนะ แต่ไม่ต้องกลัวการตัดสินใจนะ และเมื่อตัดสินใจแล้วก็ต้องเคารพในการตัดสินใจของตนเอง รู้ตัวและพร้อมรับสิ่งที่จะตามมา และก็ก้าวเดินต่อไป เป็นกำลังใจให้ confused smile

ส่วนเรื่องอื่นก็ไม่ต้องคิดมาก อะไรที่เราเห็นว่าเราควรแก้ไขก็พยายามแก้ไข อะไรที่เราคิดว่าปัญหาไม่ได้อยู่ที่เราก็ไม่ต้องไปใส่ใจมาก สำหรับพี่ คนอื่นจะมองเรายังไง ไม่สำคัญเท่ากับที่ว่าเราจะมองตัวเราเองยังไงนะ สู้ๆ big smile

#7 By semitone on 2008-11-02 02:04

เย็นไว้ๆ .... เรื่องแรกนี่จับมือเลยจ้ะ แครอทเองก็กำลังสับสนอยู่เหมือนกันว่า ที่เลือกไปน่ะ แน่เหรอ ?

ลองค่อยๆคิดดูนะ ไม่ก็ลองหาดูว่าชอบอะไร แล้วงานที่อยากทำน่ะ มันทำอะไรบ้าง ลองไปสัมภาษณ์คนอาชีพนั้น ไม่ก็ลองหาค่ายที่หลายคณะจัด ลองสมัครเข้าไปดูความชอบตัวเองเอา

ส่วนเรื่องอื่น อืมมม... โอ๋ๆ ไม่เป็นไรลูก ถ้าเรามั่นใจว่าไม่ผิดก็จงทำดีต่อไป

ลองเปลี่ยนนิสัยดูบ้างก็ได้ อื้อ เข้าเมืองตาหลิ่วดูสักรอบ^^

#6 By ** อิ แ ค ร อ ท ** on 2008-11-02 01:21

ขออนุญาตให้ความเห็นบ้างนะค่ะ...(รู้สึกแย่ - - เพราะไม่ได้รู้จักอะไรกะพี่เป็นการส่วนตัววว..)

เรื่องที่หนึ่งก็บอกไรมากไม่ได้หรอกค่ะ(เพราะอาจจะไม่เข้าใจความรู้สึกล่ะมั้ง..เรามันดันเป็นพวกรักเดียวใจเดียว เลยค่อนข้างคิดหาตัวเองว่าทำถูกแล้ว)

แต่เรื่องที่สองเนี่ยสิ อ่านแล้วอยากให้กำลังใจจริงๆ ฮาๆๆ
ไม่ใช่แค่พี่หรอกค่ะที่เป็น อยู่ที่รร.ข้าน้อยก็เป็นด้วยเน่ออ อ่านแล้วทำไมรู้สึกมันตรงเงี่ยยย... เข้าหากับเพื่อนๆค่อนข้างยาก (เพราะพวกนั้นส่วนใหญ่จะบ้าดารา ละคร - -)แต่เราก็ดั้นนิสัยเสียอยู่อย่าง คือ อยากให้คนรักคนชอบ เพื่อนเยอะๆ เลยพยายามปรับตัว....

แต่ว่าก็คุยกัน ครั้งสองครั้ง ถึงได้รู้ว่ามันไม่ใช่ทางเรา...เพราะงั้น ก็อย่าฝืนมันเลยจะดีกว่า...สุดท้ายก็คิดเอาว่า เรามารร.เพื่อเรียนก็พอ...

(เคยโดนเพื่อนในห้องด่าว่า โตป่านนี้ยังบ้าการ์ตูนปัญญาอ่อน) บางครั้งปลงๆไปก็ดี ชีวิตมหาลัยมันน่าจะดีกว่านี้แหละ (อีกอย่างเรามันก็รร.หญิงล้วนนิเนอะ...)
ไม่เป็นไรนะค่ะพี่จิน^^

บางทีก็เคยรู้สึกแบบนั้นเหมือนกันนะ..
แต่ไม่ว่ายังไง

คิดว่านะ...เป็นแบบที่เราเป็นต่อไปนี่แหละ
เรารู้ตัวเราเองดีว่าอะไรดีไม่ดี

ยังไงก็สู้ต่อไปนะค่ะ^^

#4 By mage on 2008-11-01 23:32

เรื่องคณะนะฮะ ผมว่าทำตามที่ใจเราสั่งดีกว่าจะดีสุด

เรื่องเพื่อนในห้อง อย่าไปคิดมากเลยฮะ อนึ่งผมก็เป็น แต่เพื่อนในกลุ่มก็พอเข้าใจว่า ผมมันตายด้าน+ไม่ค่อยยุ่งเรื่องดารา หรืออะไร(ตายด้านจริงๆ) แถมเป็นพวกโอตาคุอีกต่างหาก......

ส่วนเรื่องนิสัยนี่...ผมก็เป็นนะชอบลอกเลียนแบบ โดนด่าประจำ แต่ผมก็ไม่ค่อยใส่ใจมาก= =...(มันเป็นนิสัยชั้นไปแล้ว เหอๆ)

ถ้าให้แนะนำก็ ลองดูที่ถนัด+ชอบทำบ่อยๆแล้วค่อยตัดสินใจดูนะฮะ

sad smile

#3 By -:-Rin-Ray Nightray-:- on 2008-11-01 22:14

เรื่องเลือกคณะ บางทีมันก็น่าลำบากใจจริงๆนั่นแหละ
ไม่ต้องพูดถึงค่านิยมหรือสิ่งที่ผู้ใหญ่พยายามเอามาไซโคฝังหัวให้ว่าดี
แค่สิ่งที่ตัวเองคิดว่าชอบที่สุด ใช่ที่สุด แต่พอเลือกคณะเข้าไปเรียนจริงๆอาจจะพบว่ามันไม่ใช่ตัวเราก็ได้
จะว่ายังไงดีล่ะ บางคนกว่าจะค้นพบตัวเองจริงๆก็ปาเข้าไปมหาลัยปี 4 ก็มี
สำหรับตอนนี้ ก็ต้องคิดให้ดีๆน่ะ
สำหรับตัวพี่เอง ถ้าพี่เชื่อมั่นในอะไรสักอย่างแล้ว พี่จะตัดสินใจเลือกทำในสิ่งที่ตัวเองเชื่อนะ ถึงแม้ว่าต่อมามันอาจจะผิดพลาดหรือล้มเหลว พี่ก็ทำใจยอมรับมันและพยายามไม่มานั่งเสียใจภายหลัง เพราะพี่ถือว่ามันเป็นสิ่งที่พี่ได้เลือกเอง จากนั้นก็หาทางใหม่เอา
กาลเวลาและประสบการณ์จะทำให้คนเราค่อยๆเข้าใจชีวิต เข้าใจตัวเองมากขึ้น เพราะฉะนั้นอย่ากลัวที่จะตัดสินใจอะไรสักอย่างเลย เพราะตราบเท่าที่ชีวิตยังไม่สิ้น ก็ยังเริ่มต้นใหม่ได้เสมอ (และสำหรับเรื่องการเรียน ก็จงจำไว้ว่าไม่มีใครแก่เกินเรียนจ้ะ)

เรื่องเพื่อนในห้อง...พี่เข้าใจนะ เพราะสมัยก่อนพี่ก็เคยเจอสภาพประมาณนี้แหละ
เพียงแต่ไม่ใช่แค่ในห้อง แต่เป็นเกือบทั้งรุ่น รวมไปถึงครูด้วย
เวลาอยู่โรงเรียนก็ไม่มีความสุขหรอก แต่ก็ไม่ยอมแสดงความอ่อนแอออกมาให้ใครเห็น ประกอบกับว่าเรายังมีเพื่อนดีๆอยู่นอกโรงเรียนตั้งเยอะแยะ ก็เลยทำใจไปเรียนแค่ไปเอาความรู้ ไม่ได้เอาใจไปผูกพันอะไรกับคนในโรงเรียนสักเท่าไหร่ เท่านั้นแหละ

ส่วนเรื่องเลียนแบบนี่ พี่ว่าอาจจะเป็นเพราะจินท์มีบุคลิกแบบเป็นผู้ตามมั้ง เลยได้รับอิทธิพลจากคนรอบข้างได้ง่ายไปหน่อย
แต่มันก็ไม่ได้เป็นปัญหาอะไรนะ
ทางที่ดีก็มั่นใจในตัวเองเข้าไว้ละกันจ้ะ
//กอดๆๆๆๆ

จิน ไม่เป็นไรนะ

มีอะไรโรมาให้ได้นะจิน

#1 By 春雨 on 2008-11-01 21:17

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...