..ไม่รู้จะว่าไงแล้วตอนนี้. . .

..ในหัวมันเบลอๆจนคิดอะไรไม่ออก ....  ตันๆมากกว่า

..ไม่รู้ว่าคิดมากไปจนคิดไม่ออก หรือว่าไม่มีความคิดอยู่ในหัวตั้งแต่แรกแล้วกันแน่....

 

- - - - - (Entry นี้ เราขอระบายจริงๆนะ ใครไม่อยากอ่านก็ปิดได้เลยฮะ)

. . งาน งาน งาน !! การบ้านที่โรงเรียนก็ให้เยอะ

.. ให้เยอะแล้วมีเหตุผลก็พอว่า

แต่นี่.. นี่ .. นี่ ..ให้ทำงานซ้ำซ้อนแถมสั่งไม่ละเอียด

สั่งรายงานเกือบ 10 ชิ้น วิชาเดียวในสองสัปดาห์!!!

แล้วสั่งส่งวันสอบ!!!

คุณครูเดี๋ยวนี้คิดว่าเด็กว่างกันมากงั้นเหรอ! หา หา หาาาา!!

 

แค่เวลาจะคิดเรื่องที่จะทำ วางแผนที่ๆจะไป

ยังไม่มีด้วยซ้ำ

ไม่มีเวลาแม้แต่จะมาค้นหาตัวเอง ได้แต่หลับหูหลับตาเรียนตามกระแสเ้ค้าไปเรื่อย

.. ถ้าจะบอกว่า ไม่อยากเรียนก็ไม่ต้องเรียนสิ....

 

คิดว่ามันจะทำได้ง่ายๆงั้นเหรอ!!

สังคมเรามันแข่งกันปานจะเอาไอจุดทศนิยมตัวเล็กๆบนใบเกรดเด็กอนุบาลมาเทียบอยู่แล้วนิ!!!

 

 ผู้ใหญ่เจอหน้ากัน ถามกันว่าลูกได้เกรดเท่าไหร่?

นี่เหรอผู้ใหญ่? นี่เหรอสังคม?

 

มันอึดอัดนะเวลาที่ต้องพูดตัวเลขสองสามตัวที่มันกำหนดชีวิตเราออกมา

"นี่เรากลายเป็นเพียงแค่ตัวเลขไม่กี่ตัวบนหน้ากระดาษไปแล้วรึไงหา~~~~!"

 

 ค่านิยม ค่านิยม ค่านิยม!!! 

..(ไม่มีคำจะบรรยาย) . . . น่ารำคาญ. . .

ทำไมต้องทำอะไรให้เหมือนๆกัน ทำไม่ต้องทำอะไรแค่ด้านเดียว

ทำไมทำอะไรแปลกหน่อยก็คิดกันว่าผิดปรกติ

ทำไมต้องกีดกัน

ทำไมต้องมาดูถูกกันด้วย

.. . น่ารำคาญ น่ารำคาญ น่ารำคาญ !!! ที่สุด

 

. . . เราอาจจะงี่เง่าไปเอง

เราจะคิดมากไปเอง

เราอาจจะทำอะไรไม่ได้เรื่อง

เราอาจจะเป็นแค่เศษตัวเลขไม่กี่ตัว สำหรับใครบางคน..

 

..สิ่งที่เราอยากทำ สิ่งที่เราอยากเป็น...

อย่างน้อยเราแค่อยากจะมีชีวิตของเรา ได้ทำสิ่งที่ชอบ

โดยไม่ต้องเครียดเวลาที่เห็นใครดีกว่า ใครเก่งกว่า ที่กดอยู่เหนือหัว และไล่ตามติดอยู่ข้างหลัง

 

..มันเหนื่อยนะ...ที่ต้องมานั่งอิจฉาคนอื่นๆ ทั้งที่เราก็ไม่ได้ต้องการมันเลย

..มันเหนื่อยนะ.. ที่หลงทางไปกับสิ่งที่ตัวเองไม่คิดจะเป็น. . . 

 

 . . . จะพูดยังไงล่ะ ถึงจะไม่อยากอิจฉาใคร แต่มันก็ดันอยู่ในส่วนหนึ่งของจิตใต้สำนึกไปซะแล้ว

พยายามจะหยุด พยายามจะเลิก มันก็ทำได้แค่ละทิ้งความหยิ่งในตัวเองไปบ้างเท่านั้น 

 

เราคงจะมองโลกแคบไป.. เราคงจะกดดันตัวเองด้วยซ้ำ..

แต่ก็นี่ไม่ใช่เหรอ..? ที่ทำให้เราเป็นแบบนี้ . . .

 เป็นแม้กระทั่งโรคคิดมากที่เราไม่อยากจะเป็น

อยากจะหยุดคิดยังไง ก็ทำไม่ได้. . .

 

"การอิจฉา การแข่งขัน การเปรียบเทียบ การดูถูก" มันกลายเป็นส่วนหนึ่งของสัญชาติญาณเราไปแล้วเหรอ?

 

. . . . . . . . . . . . . .

 

..พอสักทีได้ไหม. . . .

Comment

Comment:

Tweet

ชีวิตคนคือการต่อสู้และดิ้นรนล่ะนะ จินท์ซัง
ช่วงนี้ลุคก็มีอะไรให้คิดหลายๆอย่าง เครียดเหมือนกันเลย

คุณค่าของคนไม่ได้ขึ้นอยู่กับแค่ตัวเลขบนกระดาษหรอก
อยากให้มีคนคิดถึงตรงนี้กันเยอะๆ ทำไมเค้าถึงไม่มองอะไรให้กว้างขึ้นนะ เพระว่าค่านิยมสินะถึงทำให้คนเรามองโลกได้แคบลง

ยังไงก็สู้ๆนะ เด็กสมัยนี้ต้องยอมรับว่าเรียนหนักจริงๆ อัตราการแข่งขันก็สูงขึ้นเรื่อยๆ
ส่วนเรื่องการค้นหาตัวเอง สำหรับลุคคิดว่ามันสำคัญมากๆเลยนะ เพราะว่าเป็นตัวกำหนดอนาคตของเราเลยทีเดียว
ขอให้จินท์ซังหาเวลาค้นพบตัวเองให้ได้นะ

พอพ้นช่วงวัยเรียนก็จะเป็นสมรภูมิของวัยทำงานล่ะนะ
ปัญหาของตัวเราก็จะต่างออกไปอีกขั้นนึง

สู้ๆนะ อย่าไปคิดมาก ทุกปัญหามีทางออก
ฟังดูพูดง่าย แต่ทำจริงๆก็ยากแหละนะ
แต่ก็สู้ๆน้า big smile
//ตบบ่าด้วยคน

ก็เข้าใจความรู้สึกฮะ ผมเองก็เป็นแบบเดียวกะท่าน แล้วมักจะโดนญาติๆถามไอ้คะแนนสอบก่อนความเป็นอยู่= =(สรุปจะเอาตรูมาแดกดันกันชิมิ?)
แล้วไอ้นิสัยความเคะไม่เรื่องมากมันก็ทำพิษตัวเอง ต้องมาเหมือนตกใต้อำนาจ- -.... แล้วทำเอาผมดูเหมือนตกต่ำไปเยอะโดยเฉพาะที่โรงเรียน
แล้วจารย์ก็สั่งงานนรกมากมาย....แบบว่าจะเอาให้อัจฉริยะข้ามคืนเลยก็ว่าได้มั้งฮะ

แล้วก็ผมไม่เคยเอาผลสอบให้แม่ดูหรอกฮะ บอกแค่ว่าได้เกรดสองกว่าๆ เพราะผมโง่การคำนวณ

เวลาโดนผู้ใหญ่บ่น ทำตัวนิ่งเงียบเข้าไว้ฮะ...แล้วเค้าจะเงียบไปเอง ถ้าทนไม่ไหวก็ขอตัวขึ้นห้องตัวเองเลย

ยังก็มาพยายามด้วยกันน่ะฮะ ผมเองก็คล้ายๆท่าน ผมก็ทนไปเรื่อยๆรอวันระเบิดนี่ล่ะsad smile บางวันผมก็เครียดจัดเพราะหาคนปรึกษาเรื่องเรียนต่อไม่ได้ ขนาดพี่ชายตัวเองมันยังไม่สนใจน้องเลย แล้วมันมาย้อนถามว่าทำไมไม่มาถามเรื่องการสอบเข้า?(ดูมันทำ)

#3 By -:-Rin-Ray Nightray-:- on 2008-07-05 20:10

เราเข้าใจนะ เพราะสภาพเราก็คงไม่ต่างกันมากหรอก 5555(แหงแซะอยู่ที่เดียวกันนิหว่า) แต่ริวอยากจะให้คิดว่ามันเป็นด่านแรกของการใช้ชีวิตในอนาคตนะ ถึงปัญหาตอนนี้มันจะหนัก มันจะเหนื่อย มันจะท้อ แต่อยากจะให้ลองคิดดูดีๆว่า ถ้าไม่มีปัญหาพวกนี้พวกนี้จะทำให้เราเข้มแข็งได้มั้ย?

ไม่มีอะไรที่เราทำสำเร็จได้ง่ายๆหรอก คิดซะว่าถ้าเราผ่านตรงนี้ไปได้ เราจะมองเห็นค่าของอนาคตชีวิตตัวเองมากขึ้น สู้ๆล่ะ ริวเองก็พยายามอยู่ เรามาพยายามด้วยกันนะ(พูดจาเหมือนการ์ตูนวายมั้ย 555)

#2 By *+Red Lolita Ryuhimi+* on 2008-07-05 08:36

//ตบบ่า
อ่านมาทั้งหมดแล้วรู้สึกเห็นด้วยอย่างมาก
ผู้ใหญ่สรางค่านิยมกันให้เด็ก ต้องเรียนนู่น เรียนนี่ เรียนๆๆกันเข้าไป
แล้วพวกพ่อแม่ ที่ชอบเราเกรดลูกไปคุย เอาอะไรๆไปคุยนี่ โคตรไม่ชอบ.....ทำไม
ทำไมต้องไปเบ่งกับคนอื่นเค้า ต้องไปประกาศสรรพคุณว่าลูกชั้นเจ๋ง........
อ.ก็กากเนอะ สั่งรายงานมาได้ไม่ยั้ง อยากให้เด็กโต้รุ่งรึไง-_-||
..มันเหนื่อยนะ...ที่ต้องมานั่งอิจฉาคนอื่นๆ ทั้งที่เราก็ไม่ได้ต้องการมันเลย <<<<<
ชอบประโยคนี้มากๆ โดนสุดๆ
สิ่งทีเราชอบต้องถูกกีดกัน ทำไมล่ะ?เพราะมันไม่เหมือนคนอื่นไง....เค้าก็คิดกันได้แค่นี้
เอาเถอะ รู้สึกตัวเองพูดมากชักออกทะเล
สู้เค้า ทาเคชิ!!! ทำอะไรไม่ได้นอกจากต้องทนยอมรับมันไป-_-||

#1 By moname on 2008-07-05 07:24

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...